Leren fietsen

Nynke heeft van ons een fiets voor haar verjaardag gekregen, zodat ze straks naar school kan fietsen. Ze had hem al een paar dagen eerder dan ze eigenlijk jarig was, en natuurlijk moest er meteen op geoefend worden. Nu is de weg bij ons voor niet meteen de ideale plek om zoiets te doen, want er is zo af en toe best veel (landbouw)verkeer. Gelukkig hebben we achter het huis een klein pleintje, dat ideaal is voor dit soort ondernemingen. Het is dan ook inmiddels omgedoopt tot het ' leerpleintje', en de kinderen willen er graag heen om verder te oefenen, weer of geen weer. Nynke is een echte uitvinder, en lost de problemen die ze tegenkomt bij het leren fietsen heel creatief op. Een voorbeeld: Nynke kon rechtuit en bochtjes prima, maar mama was nog een beetje bang voor het afstappen. Na 1x instructie van heitie om langzaam te stoppen en dan je voet op de grond te zetten dacht Nynke ' dat kan ik beter'. Ze fietst een paar rondjes, remt een beetje en springt zo naast de fiets. Tadaa! Het blijft een acrobaat....

Filmpje van het leerproces:

Nynkes verjaardag

We lopen nog steeds achter... 30 december werd Nynke 4! Het lijkt gisteren dat ze geboren werd, en nu is het alweer een hele dame die naar school mag!

Helaas geen foto's van deze heugelijke dag, omdat het fototoestel verkeerd stond ingesteld zijn de meesten mislukt.... Tja, dat is het risico als ook Nynke zo af en toe foto's maakt.

Barry en Ingrid waren de avond van te voren al gekomen, dus vanaf het ontbijt was er gezelligheid in huis, en dat hield eigenlijk pas na het avondeten weer op. Het was erg koud buiten, en de oefen-ijsbaan achter het huis werd dankbaar gebruikt door onder ander Mika. De echte diehards Anouk en Nynke gingen 's middags ook nog schommelen, daarbij geholpen door Ronald.

Van ons kreeg Nynke een fiets (en een vlaggetje met prinsessen er op), ze heeft een poppenhuis gehad, hallo kitty-lego en nog veel meer, maar het mooiste kado was toch wel het roze stokpaard, vond ze zelf! Na een maand op mama's bezemsteel door het huis kleppert Nynke nu op een echt stokpaard door het huis. Erg leuk om te zien hoe ze er mee omgaat, het wordt als een echt paard verzorgd en vertroeteld. Op een gegeven moment mocht het paard zelfs op Nynkes bed slapen en werden er verhaaltjes voorgelezen....

De dag erna naar school! Nynke vind het erg leuk op school, maar moet nog wel wennen aan het feit dat Rens regelmatig thuis blijft en Nynke naar school moet/mag. Dat heeft de eerste weken regelmatig voor wat kleine drama's op de vroege morgen geleid, maar inmiddels is ze er aan gewend en rent Nynke 's morgens voor ons uit naar school toe. Stiekem is het nog wel een beetje spannend, maar het gaat hartstikke goed en ze komt inmiddels met hele verhalen thuis. Kleine meisjes worden heel snel groot...

December 2010

Hoog tijd om weer eens wat te schrijven, we lopen behoorlijk achter ondertussen. Of misschien nog wel beter, een videoverslag van wat hoogtepunten:

Naast hoogtepunten ook een dieptepunt in december: Het overlijden en de begrafenis van Opa de Gier op 88-jarige leeftijd. Een droevig verhaal, en een waardig afscheid van een groot mens wiens woorden en daden nog lang tot leidraad voor jongere generaties De Gieren zullen dienen!

Een spannend avontuur is nog steeds dat Nynke naar de grote school gaat. Ik mocht de tweede keer oefenen ook mee. Nynke vond het wel heel spannend, maar ook erg leuk! Na een kwartiertje kon ik zonder problemen vertrekken, en toen ik haar aan het einde van de morgen weer ophaalde kwam ze stralend aanrennen om te vertellen dat ze de letter 'k' geleerd had. Nu ze een paar weken naar school is merken we wel dat het voor Nynke zo af en toe nog lastig is. Aan de ene kant wil ze graag meedoen met de grote kinderen, maar het is toch ook stiekem nog wel heel fijn om zo af en toe klein te zijn en lekker bij ons op schoot te kruipen! Met name 's morgens is die spanning duidelijk te merken, en met name op de dagen dat Rens thuisblijft heeft ze nog wat weerstand om naar school te gaan. Eenmaal daar rent ze echter weer naar de deur. Een kwestie van wennen hopen we dan maar.

Post!

De postbode had het druk vorige week: Post voor Nynke en Rens van Sint en de pieten, van groot-opa en oma, en ook een mooie kaart van juf Cornelia en juf Mathilda voor Nynke met de uitnodiging om alvast een keer te komen kijken!

Heitie heeft ondertussen een afspraak gemaakt, en op 6 december is het zover: Nynke mag naar school! De eerste keer mag heitie zo lang blijven als ie wil, de tweede keer (15 december) moet mama na een half uurtje weer weg. Spannend, maar vooral erg leuk, en voor Nynke erg goed, want die hangt de laatste dagen als een echte hangjongere in en om huis en verveelt zich stierlijk. Vooral Rens is daar het slachtoffer van. Tijd voor nieuwe uitdaging!!

Ik ben gloot!

Vertelde ik een maand geleden nog dat Rens trots was dat zijn bed aan 1 kant open was, ondertussen is em dat veel te min, want zo'n bed ' is voor babies!'. En 'Lens' is ' gloot', dus die slaapt onder geen beding meer in zo'n babybed. Hij wilde de laatste weken dan ook alleen nog maar op de logeerkamer slapen, want daar stond een groot bed. We begonnen al bijna aan geesten en dergelijke te geloven, totdat we het Rens zelf even vroegen. Het was wel duidelijk: Zolang dat babybed daar staat slaap ik ECHT niet in mijn eigen kamer! Dus heeft Mirjam de kinderen allebei een helft van het logeerbed op hun kamer gezet, zodat ze allebei een echt groot bed hebben. Voor Nynke is de nieuwigheid er allang af, ze slaapt liever in haar eigen bed, maar voor Rens is het DE oplossing. Ook al valt hij er nog wel eens uit......

Maar voorlopig is het wel even klaar, want voor je het weet slaapt ie in ons bed. Hij mocht van de week een keer bij ons op bed in slaap vallen, en toen ik em nog even een kus ging brengen vertelde ie trots '"ik ga op mamma's plek slapen! en dan gaat mamma straks op heitie's plek, niet op mamma's plek!"

Op mijn vraag waar ik dan moest slapen bleef het lang stil, je hoorde de raderen in zijn hoofd draaien. Tot de oplossing gevonden was: Heitie moest maar op Rens zijn bed! En grootmoedig: " dan mag jij op het grote bed of ook wel op het kleine bed"!

Sinterklaas is in het land

Sinterklaas is in het land, en dat zegt de kinderen al veel meer dan vorig jaar. Het Sinterklaas-journaal wordt met aandacht gevolgd, en vooral Rens weet precies na te vertellen wat er allemaal aan de hand is in het pietenhuis. De aankomst van de goedheiligman in Balk deed ze dan weer wat minder, het was ook wel erg druk. Rens heeft Sinterklaas een hand gegeven, en de Pieten gooiden met pepernoten die Nynke en Rens gingen opvangen, dat was wel zo ongeveer wat er is blijven hangen. Veel belangrijker: Zwarte piet was ook in Norg toen Nynke en Rens daar logeerden (Mirjam en ik waren naar Prince in het Gelredome, wereldconcert!). En in Norg gooide piet ook zomaar pepernoten door de kamer! Dat werd de volgende morgen in geuren en kleuren naverteld!

Schoen zetten is nog wel erg spannend. Er wordt volop gezongen zodat Sinterklaas het goed hoort, en voor heitie heeft het geen zin om zijn schoen er bij te zetten, want "Dat is alleen voor kinderen, papa!" 's morgens kijken vind Nynke wel erg spannend, de eerste keer kwam ze ons halen nadat ze eerst de situatie even verkend had, vanmorgen durfde ze wel alleen te gaan kijken.

Benieuwd hoe het met de 'intocht' in Harich gaat!

Echt Vet!

Zo af en toe sta je met je oren te klapperen....

2 weken geleden waren Nynke en ik samen bij de boot om em klaar te maken voor een winter op de kant. Ik zat in de boot, Nynke stond op de steiger bij mijn gereedschapskist. Erg interessant natuurlijk, dus alles werd even goed geïnspecteerd. Op een gegeven moment heeft Nynke de schuifmaat te pakken.

" Heitie, wat is dit?"

" Dat is een schuifmaat, Nynke".

"Een schuiffmaat, wat kun je daarmee?"

"Daar kun je dingen mee meten"

"Oh. Echt Vet!"

Dit moet heitie even verwerken, het blijft even stil.

"........ Wat seit Nynke der?"

"ECHT VET!"

Ik heb me dagen afgevraagd hoe ze daar nu weer bij kwam, totdat ik op een gegeven moment Shrek op de televisie het zelfde hoorde zeggen.... Nynke gebruikt in toenemende mate andere bronnen dan heitie en memmie om haar woordenschat te vergroten. Zo was naar aanleiding van de musical Pinokkio opeens alles en iedereen een ' dikke pruimentaart'. Met daarachter keurig de vermaning van de blauwe fee ' dat is dat dus niet' (wat een nette jongen doet). Ach zolang het daar bij blijft.... Maar wel opletten dus waar de kinderen naar kijken, en aangezien Nynke ondertussen ook door heeft hoe de afstandsbedieningen werken (' ik heb em even op pauze gezet, want ik moet even naar de WC') moet ik binnenkort het aantal zenders op de televisie boven maar eens even inperken....

Ook leuk: De lamp in Nynkes kamer is kapot, het lampje is geknapt. Ik wil Nynke op bed brengen, doe het licht aan, maar dat werkt natuurlijk niet. Nynke: "Nee heitie, die doet het niet. De batterijen zijn op....."

Gisteravond bij het op bed brengen las ik Rens nog even voor, en Nynke kwam er nog even bij zitten (terwijl ze eigenlijk al op bed lag, maar goed). Een van de gedichtjes in it grutte Koesboek gaat over Eintsje Berneweintsje, en dat vinden zowel heitie als de kinderen erg leuk. Wat schetst mijn verbazing, Nynke kent het ondertussen uit haar hoofd en zegt zonder mankeren het hele versje op.....

Ik bin Eintsje Berneweintsje

Ik swim noait wer yn de feart,

'k lit my folle leaver ride,

Lekker lui, it hindert neat!

Lekker koese op it kessen,

snaffel iepen, eagen ticht!

Slûge eintsje berneweintsje,

gapje-gapje, gjin gesicht!

Jongensspelletjes

Dansen op tafel!

Het gaat de laatste tijd zo hard met de kinderen dat het bijna niet bij te houden is. En het grappige is dat het niet eens heel bijzondere dingen zijn die er gebeuren, dus echt veel foto's of bijzondere verhalen kan ik zo niet eens oplepelen, maar al met al vind ik het heel bijzonder om te zien hoe ze in betrekkelijk korte tijd groeien. Laat ik het maar eens proberen te omschrijven aan de hand van zomaar wat gebeurtenissen.

Zo spelen de kinderen de laatste tijd opeens erg veel met elkaar. Waar het eerder binnen 5 minuten ruzie was kunnen ze nu heerlijk een uur samen in hun fantasiewereld bezig zijn. Meestal zijn ze papa en mama die voor de baby zorgen (waag het niet om pop te zeggen, dan wordt je onmiddellijk bestraffend toegesproken) of zijn ze op vakantie. Rens aapt daarbij alles na wat zijn grote zus doet, maar kan ook heel goed bijdragen aan het spel.

Rens heeft steeds meer moeite met op bed gaan, en zit zowieso in de NEE-fase. veel meer dan Nynke verkent ie hoe ver hij kan gaan en gaat daarbij altijd consequent net over de grens. Zaak dus om heel duidelijk grenzen te stellen, en dat heeft nog wel eens wat driftbuien tot gevolg. Sinds een paar weken hebben we zijn bed aan 1 kant open gemaakt, zodat hij zelf uit bed kan. Dat vervult meneer met grote trots, en hij komt nog steeds elke morgen melden dat ie zelf van bed gekomen is.

Van dat dwarse gedrag kun je ook een leuk spelletje maken. Zo wilde Rens bij het avondeten geen kip eten. Totdat ik wat stukjes op zijn bord legde met daarbij de opdracht ze vooral NIET op te eten en ze voor mij te bewaren... 3x raden wat er met de kip gebeurde! ;-)

Rens krijgt ook steeds meer behoefte aan fysieke spelletjes. We hebben dan ook maar het fenomeen 'jongensspelletjes' in het leven geroepen, waarbij het er op neerkomt dat ik samen met Rens ga stoeien. verbazend om te zien dat jongetjes daar echt meer behoefte aan hebben dan meisjes, want hoe stoer Nynke ook is, die begint na 5 minuten te piepen omdat het te ruig gaat, terwijl het Rens niet gek genoeg kan gaan. Leuke manier van wat gerichte aandacht aan Rens geven!

Nynke ondertussen is echt aan de basisschool toe en kijkt daar ook naar uit. Ik zie het vooral aan de groei die ze mentaal doormaakt. Ze fantaseert veel meer, weet in hele zinnen uit te leggen wat ze wel en niet wil en is heel erg bezig met de wereld om haar heen. Erg leuk is nog steeds het taalgebruik. Zo horen we regelmatig dat wij ons 'daar niet mee hoeven te vermoeien' (bemoeien), en als ik nu met een liedje meezing krijg ik steevast te horen ' dat heb ik nu al 4 keer gezegd....'

Dat het een echte regeltante is blijkt wanneer ze met andere kinderen speelt. Zo was ik met ze in een kledingwinkel waar ook wat andere, wat oudere kinderen waren. Binnen 5 minuten stond Nynke het hele groepje te dicteren wat er moest gebeuren, en het aardige is dat iedereen nog luistert ook....

Dat ze echt groot wordt bleek ook op het consultatiebureau. Ze vond het wel spannend om te gaan en moest van te voren een paar keer even huilen, maar eenmaal daar gedroeg ze zich als een echte bikkel. Qua lengte (107 centimeter) een spurt gemaakt en nu iets bovengemiddeld, qua gewicht (18,8 kg) mooi op het gemiddelde. Bij de dokter gedroeg ze het ook voorbeeldig (dat zijn we niet gewend) en deed ze precies wat de dokter vroeg. Zelfs de DKTP-prik onderging ze als een held en gaf geen kik!

Rens is nog steeds (of steeds meer) bezig met vervoer. Groot feest dus ook toen we een paar weken geleden met de stoomtrein gingen (Stoomtreinweekeind ter gelegenheid van opening lijn Sneek-Stavoren per stoomtrein). Voor het eerst met de trein moet je tenslotte in stijl doen. Het heeft grote indruk gemaakt op beide kinderen en ze hebben het er nog over....

Dansen en zingen is de laatste tijd ook helemaal in trek. Inmiddels heeft K3 ook de weg naar ons huis gevonden.....

Van heitie mag er wel eens wat meer dan van mama. Zo hebben de kinderen laatst als echte sterren op de tafel mogen dansen. Het dak ging er af!

Alea Acta Est...

.. Oftewel: De teerling is geworpen! Na 14 jaar Capgemini heb ik afgelopen vrijdag alle zakelijke bezittingen inclusief de BMW ingeleverd, en ben ik vanaf nu eigen baas!

Alhoewel ik het bij Capgemini nog steeds naar mijn zin had, trok het ondernemerschap al langere tijd, en heb ik al jaren lopen verkondigen dat ik ' later als ik groot was' nog eens iets voor mezelf zou beginnen. En tja, zo langzamerhand moet ik misschien maar eens gaan toegeven dat ik ondertussen al redelijk groot ben (de volgende stap is waarschijnlijk ' als ik oud ben' ....) , en als de kans zich dan voordoet moet je em gewoon pakken. Vanaf 1 augustus ben ik dan ook officieel van start met AppliedVisions (www.appliedvisions.nl). Een van de spannendste dingen die ik ooit gedaan heb, maar tot nu toe voelt het goed. Inmiddels heb ik

een eerste opdrachtgever, zodat ik de komende 8 maanden rustig kan werken aan het opbouwen van mijn netwerk en op zoek kan naar meer klanten. Op www.antondegier.nl / .com zal ik binnenkort starten met het bijhouden van mijn zakelijke belevenissen, zodat dit blog exclusief voorbehouden blijft aan de belevenissen van de familie de Gier.

Daarover gesproken: Het is nog steeds volop zomer in Friesland, alhoewel er de laatste dagen zo hier en daar een bui regen valt. Ee naatal zomerse hoogtepunten hebben we al weer achter de rug, zoals bijvoorbeeld het traditionele familieweekend, dat dit keer bij ons in de achtertuin was (Het was tenslotte een WK-jaar). Erg gezellig om iedereen weer even te zien en te spreken! Tot de hoogtepunten van het weekend behoorden natuurlijk de geïmproviseerde dropping, het zo hoog mogelijk stoken van de terraskachel (met hulp van en dank aan Thomas) en de traditionele BBQ op zaterdagavond! Tot volgend jaar!

Een ander vast zomers hoogtepunt was het verblijf van Pake en Beppe op de Kuilart in Koudum. Uiteraard zijn we verschillende keren langsgeweest, en zijn Nynke en Rens zelfs nog een middag met pake en beppe naar Sybrandy's ontspanningspark geweest. Dolle pret natuurlijk met onze durfal Nynke, maar ook Rens liet zich niet onbetuigd en kwam zeer enthousiast thuis vertellen dat ie van de allerhoogste glijbaan geweest was! Ook zijn we nog met de hele familie uit eten geweest toen Ronald, Anouk, Erik en Marlies ook een dagje op de camping waren.

Zomerse weekeinden zijn ook prima voor het bezoeken van vrienden, meestal met als gevolg een BBQ in de tuin. Zo ook bij Steef en Suzanne waar we waren om de verjaardag van Suzanne te vieren. Aan de kindertafel werd heftig gedebatteerd , waarbij Maureen het zo te zien niet helemaal eens was met Nynke...

Omdat de BMW afgelopen week ingeleverd moest worden, moesten we op zoek naar een 'goedkoop tweedehandsje' . De enige eisen: 4 deuren en blauw. Uiteindelijk was de keuze of een blauw koekblikje, of een degelijke blauwe tank. Uiteindelijk is het dat laatste geworden, een degelijke volvo S70... Lekker veilig voor de kinderen, want alles dat er tegenaan rijdt loopt zelf het risico total-loss te zijn. Airco, automaat, electrische ramen, het zit er allemaal op en aan. Het addertje onder het gras vraagt u? Deze auto is maar 3 jaar gemaakt omdat niemand em wilde hebben, zijn broer de V70 was veel populairder.... Ach een kniesoor die daarop let, alhoewel ik afgelopen weekend al wel gemerkt heb dat er inderdaad een hoog senioriteitsgehalte aan de auto kleeft en je dus ook zo bejegend wordt in het verkeer. Waar iedereen voor de BMW aan de kant ging als je 125 reed, wordt je in de volvo met de zelfde snelheid aan juist aan de kant geduwd. Misschien moet ik maar een hoed gaan kopen , dan voldoe ik tenminste aan de verwachtingen ;-)

Afgelopen weekend zijn we bij Frank en Hanneke geweest, altijd erg gezellig (heren-dames 3-1 met klaverjassen) en voor de kinderen een waar paradijs. Ruimte, beesten, de wereld aan speelgoed EN kinderen om mee te spelen, het kon niet op. En als je dan als uitsmijter ook nog even op ' Bekkie' (Blacky) mag rijden is het feest compleet! (en ben je de volgende dag gesloopt en niet te genieten, maar dat terzijde...).

Mirjam is vandaag aan het werk, en dat gegeven begint steeds meer tot de verbeelding te spreken. Met name Rens heeft opeens regelmatig " collega's" , en speelt regelmatig dat ie zelf naar zijn werk gaat. Vorige week maandag wilden de kinderen heel graag eens bij mama op het werk kijken, en omdat we nu een tweede prive-auto hebben kon dat zomaar. Voor de kinderen was het erg verhelderend om nu eens " collega's" in het wild te zien, en zo als je aan de foto's kunt zien zit het arbeidsethos er al goed in!

Als mama niet aan het werk is, oefent ze bij tijd en wijle nog steeds als portretfotograaf. Erg leuk, want het geeft een mooi referentiekader. Zat laatst even een jaar terug te kijken, en dan zie je pas hoe snel de kinderen groter worden. Nog maar even twee portretten van de boeven dus: