Hoe sterk is de eenzame fietser...

Nynke heeft sinds een paar weken haar fiets herontdekt. Na het sloot-incident vorig jaar heeft ie een tijdje in de schuur gestaan en was het weer er ook niet echt naar, maar dit voorjaar wordt er veelvuldig door de achtertuin gefietst. Op een fiets is die ruimte eigenlijk toch wat te klein, dus we gaan zo af en toe ook maar eens wat verder van huis. Mirjam had laatst de fiets al meegenomen naar Balk en Nynke het laatste stukje naar de winkel laten fietsen, en dat ging prima, dus afgelopen maandag vond ik het wel tijd voor een experimentje. Het was een beetje druilerig en niet echt weer om buiten te spelen, dus dan maar een fietstochtje. Rens bij mij voorop, en Nynke op haar eigen fiets, tot grote vreugde van die laatste. We moesten brood halen, want dat was compleet op, dus de bakker was een mooie bestemming op ongeveer anderhalve kilometer afstand. We hebben er gelijk maar een feestje van gemaakt en wat gedronken en een stukje oranjekoek gegeten bij de bakker, konden we meteen even rusten en opwarmen. Uiteindelijk heeft ze het hele stuk heen en terug zelf gefietst! Thuis was ze wel ‘ een beetje moe’, maar onderweg heb ik geen klachten gehoord. Een echte bikkel, die ik nog maar zelden zo trots heb zien kijken als op haar eigen fietsje in de winkelstraat.....

Binnenkort gaan we op vakantie, en die gelegenheid grijpen we aan om de kinderen weer een stapje beschaafder te leren eten. Want zeg nou zelf, in een restaurant eet je niet met je handjes en zeker niet met je mond open. Het vooruitzicht mee te mogen naar een echt restaurant doet wonderen, want opeens blijkt dat ze het beide prima kunnen, als ze maar willen. Vooral Nynke is er erg mee bezig en vraagt zeker een paar keer per maaltijd om aandacht zodat ze kan laten zien hoe netjes ze kan eten. Zoals gisteren, toen ze concludeerde: “ Kijk mama, ik kan heel netjes met mijn mond dicht eten, nu kan ik ook mee naar het strand!”.......

In de vakantie gaan we ook een poging doen om Rens zindelijk te krijgen. Hij plast inmiddels al keurig op het potje als we em er op zetten, dus het begin (en de eerste stickers) is er! Op naar Pitalië!

Opa met pensioen

29 april was het zo ver: Opa nam afscheid van school. ' s avonds kreeg hij ter ere daarvan een diner aangeboden waar wij ook bij uitgenodigd waren. Nynke en Rens mochten bij oma logeren waar ' tante' Tietie de zware taak had om op 4 kinderen onder de 4 te passen terwijl wij ons vol lieten gieten (de ober deed het voor de hobby en hield niet van lege glazen) in Hotel Karsten onder het genot van zang, dans en de nodige toespraken. Een leuke avond en een waardig afscheid. De volgende dag deden we dat nog eens dunnetjes over met de familie tijdens een grote barbeque. Ook weer erg gezellig, en de kinderen hebben erg genoten van alle aandacht en ruimte om te rennen. Neef Richard was het belangrijkste slachtoffer voor Jan huigen in de ton en 'omduwen' , want heitie stond achter de barbeque. Zie voor foto's ook het blog van Ingrid en Barry. Al met al een zeer geslaagd afscheid!

De kinderen genieten niet alleen bij opa en oma zichtbaar van de extra ruimte die het buitenspelen geeft. Heb een kleine impressie gemaakt van zomaar een middagje achter in de tuin.

Letters en cijfers

Nynke is sinds een week of twee helemaal gefascineerd door letters en cijfers. Sinds ik met de hogedrukspuit de N en de R op het terras gemaakt heb weet Nynke hoe de N er uit ziet, en sindsdien is continue bezig met overal kijken of ze " Nynke's letter" ook kan ontdekken. Gelukkig is die ruim voorhanden, dus kan ze flink oefenen :-) Ook de R, de M, de O en de I horen ondertussen tot het assortiment, en bij elk onbekend teken vraagt ze wat het is. De sleutel tot een nieuwe letter leren is em linken aan een bekend persoon. Dus de O is Opa's letter en de I is van tante Ingrid. Op de kleutercomputer die ze van opa en oma gekregen heeft zit een spelletje waar ze nog verder mee kan oefenen, en dat doet ze met veel plezier.

En letters zijn alomtegenwoordig, daar kom je op zo'n moment als volwassene ook weer achter. Zo wist Nynke opeens uit te leggen hoe de waterkoker werkt: " Als je em aanzet druk je op tante Ingrids letter, en als ie uit moet dan druk je op Opa's letter".....

Gedenkwaardige uitspraken deel zoveel

Je mag natuurlijk niet luidop lachen als Nynke of Rens weer eens creatief is met taal, maar Mirjam en ik kijken elkaar toch regelmatig met pretoogjes aan terwijl we moeite doen ons lachen te houden.... De oogst van vandaag:

- Nynke heeft goed onthouden waar we deze zomer heen gaan met vakantie, en meldt desgevraagd dat het "Pitalië" betreft....Maar goed dat we in de Audi geen navigatie hebben maar heitie er op ervaring heen rijdt, want anders werd het een lange trip...

- Rens heeft ontdekt dat ie grapjes kan maken.

(Achtergrondinformatie: ik noem de kinderen regelmatig "kabouter Gekkeboel" naar aanleiding van een kabouter uit "het boekje van de aap", Myn earste Fryske Van Dale)

Als we bij de kapper zitten (Nynke wordt geknipt, Rens is al klaar) komt ie aan met een boekje met boerderijdieren. De eerste paar gaan goed, totdat we bij een grote duitse herder komen (de " wûn" of " wond"), die door Rens met een grote grijns op zijn gezicht "Geit" genoemd wordt die " meeeehhhhh" doet. Ik besluit het spelletje mee te spelen en noem de poes op de volgende bladzijde een kip. Waarop Rens triomfantelijk meldt " Jij kabouter Gekkeboel!"

- Nynke is aan het spelen in het speelhuisje, dat regelmatig dienst doet als boot voor op de vakantie vanwege het stuurrad dat er in gemonteerd zit. Na illegaal via de glijbaan naar boven geklommen te zijn meldt Nynke parmantig dat zij nu " de capuchon van de boot is"......

Schijnt een belangrijk item te zijn in het leven van peuters, die capuchon. Op het blog van Barry en Ingrid kun je zien dat nichtje Imke de "kapjeslon" op moet bij het dansen. Voor Rens is de " capuchonmuts" een onmisbaar attribuut bij slechte weersomstandigheden (Alles beneden 20 graden of 1 bft wind, want Rens is een beetje van suiker). Voorop bij mij op de fiets is het dan ook steevast " capuchonmuts op!" en vervolgens zit meneer met een hand op het hoofd tegen het afwaaien te kleumen voorop. Gelukkig hebben al zijn jassen tot nu toe zo'n vreselijk handige muts...

Het buitenseizoen is aangebroken!

Heerlijk dat warme weer! Je krijgt er energie van en de kinderen
kunnen lekker de hele dag buiten draven. En ach als ze er dan 's
avonds uitzien als 2 mijnwerkers dan gaan ze gewoon even in bad.

Hup, Sven!

Had ik het een paar dagen geleden nog over het vogelaar-virus dat Nynke en Rens hadden opgelopen, blijkt Nynke ook nog een serieuze schaatsverslaving te hebben meegenomen uit Norg. Zaterdag stond ze even op de trampoline, en terwijl ze heel hard aan het springen was vertelde ze opeens dat ze "net als Sven Kramer deed!". En net toen ik me afvroeg waar ze dat nu weer vandaan had zei ze er achteraan " ....dat heeft Opa gezegd!" En vandaag was het opeens onder het spelen " Hup Sven!"

Van de creche nemen de kinderen uiteraard ook het nodige mee. Het nieuwste is dat wanneer wij even zitten te praten en het zint de kinderen niet omdat ze ook wat willen zeggen, ze in koor roepen " mag niet praten heitie, Pup-Pup!", dat laatste voorzien van een zwaaiend vingertje en met de nodige hilariteit. Ach, nu kunnen we er nog om lachen, ik vrees voor de dag dat Nynke naar school gaat....:-)

het effect van logeren

Afgelopen halve week (woensdag tot en met zondag) waren Mirjam en ik samen met Barry, Ingrid, Gonny en Edwin even op wintersport in Saalbach-hinterglemm. 3 dagen snowboarden met perfect weer (alleen een beetje te warm, op de laatste dag konden we zowat naar beneden surfen op de smeltende sneeuw), maechtige schnitzels en veel grosse cola! En..... Zonder de kinderen! want die waren lekker logeren bij opa en oma in Norg! Oma had een perfect systeem bedacht om te tellen hoeveel nachtjes het nog duurde tot we weer terug waren, met een bord met daarop allemaal kadootjes. Uiteraard was het eerste wat Rens bij terugkomst meldde : " dootjes op!"

De kinderen hebben het minstens even leuk gehad als wij, de verhalen over de ballenbak en koekjes bakken met oma komen nog regelmatig ter sprake. Dat ze er ook besmet zijn met het vogelaars-virusbleek vandaag: Waar vogels eerder nog " fofels" waren, is het nu opeens: " kijk, een kraai", en worden we door Nynke gecorrigeerd: " Nee, dat is een pimpelmees!" .......

Bytsje sloech...

Ik ben vanmorgen even met Nynke op pad geweest om een nieuw roer voor de boot te kopen en de motor weer op te halen. Onderweg even met mijn vader gebeld en natuurlijk had Nynke ook nog even met pake gepraat. We zitten nu aan tafel pannenkoeken te eten en Nynke vertelt aan mirjam dat ze met pake gepraat heeft. Mirjam: "en hoe was het met pake?". Nynke: "niet goed!". Mirjam: "och, dat is niet zo mooi. Wat was er dan met pake?" Nynke: "Pake was een bytsje sloech!!!" :-D

(voor de niet-friestaligen: opa is een beetje moe)

... En uiteraard was dit hele onderwerp niet ter sprake gekomen in het telefoongesprek zelf...

Rens 2 jaar!!

Hoera, Rens is alweer 2!!! Twee jaar geleden nog een klein kruimeltje, nu alweer een grote vent met een eigen wil! De zondag voor zijn verjaardag hadden we het huis vol familie en vrienden, en Rens was die dag echt jarig. Hij wist precies waar het allemaal om draaide, namelijk de " dootjes". Hij kreeg van de meeste mensen onderdelen voor zijn Duplo-verzameling, en was aan het eind van de dag zielsgelukkig met zijn brandweerkazerne, politiebureau en een heuse brug voor de duplo-trein. SIndsdien is het eerste dat ie 's morgens zegt als ie uit bed komt " Lego pelen", dus dat is goed terecht gekomen. De Aquaplay-set van omke Barry en tante Ingrid hebben we maar even vakkundig opgeborgen, al twijfel ik er niet aan dat Nynke ons daar wel aan herinnert als het zo ver is. Zodra de zon begon te schijnen vorige week was het volgens Nynke mooi weer en kon er wel water in.... Ander klapstuk was het Bliksem McQueen T-shirt, dat moest meteen aan over zijn andere kleren heen, en is niet weer uit geweest!

Uiteraard had Mirjam zich weer uitgeleefd op de taart, en Rens kreeg de taart die hij wilde, namelijk een echte " Mack" taart! En als klapstuk mocht ie op de creche ook nog trakteren uit een echte " Piston Cup". Mirjam begint het zich aardig moeilijk te maken voor de komende jaren....

2+2 = uitgeteld

Wat krijg je als Mika en Jesse een middagje komen spelen? Precies, vier uitgetelde kindertjes die na de pannenkoeken uitbuiken voor, hoe kan het ook anders, Bliksem McQueen!