Fladebrood...

Afgelopen weekend hadden we feest. Tante Geke van der Velde werd 75 en dat moest gevierd worden. We waren uitgenodigd in de Kruisweg in Marum, geen onbekend terrein als het gaat om feestjes in Mirjams familie. We hebben er al vele feestjes gevierd, en menige gelegenheid opgeluisterd met ´iets leuks´. De ´jodelact´en ´de poppen achter het laken´ komen nog regelmatig voorbij in de conversatie, dus tja, dan kan deze keer natuurlijk geen uitzondering op de regel worden…. Mirjam heeft dus de hele familie in de archieven laten duiken, en heeft een mooie overzichtstentoonstelling van 75 jaar tante Geke gemaakt in powerpoint. Erg geslaagd, maar ook vrij arbeidsintensief. Ingrid kwam een middag langs om samen met Mirjam foto´s te selecteren en op volgorde te zetten. Luc was natuurlijk ook mee, tot grote vreugde van Rens, die eindelijk een neefje heeft om mee met de autootjes te spelen. Dat Luc meestal nog slaapt deert em niet!

Nynke neemt het voorbeeld meteen over en maakt zelf foto´s. In dit geval van mama en Rens. Het onderwerp staat nog niet helemaal centraal op de foto, maar het begin is er!

Daarna ging de reis naar Sneek, waar het halve fotoboek van tante Miep werd gescand. Nynke en Rens mochten ondertussen met de knopen spelen en helpen met sudoku´s uitgummen.

Het feest was erg leuk, en voor ons ook lekker ontspannen, want we waren zonder kinderen uitgenodigd. Kun je ook eens gewoon met je familie bijpraten zonder met een half oog je kroost in de gaten te houden. Die taak werd waargenomen door Erik en Marlies, die een nachtje bij ons in huis kwamen oppassen. Ze vonden het erg leuk, maar waren wel gesloopt toen we terugkwamen. De kinderen vonden het geweldig! Erik en Marlies, hartstikke bedankt!

Ik vertelde vorige keer al dat we begonnen zijn met het leren van de seizoensliederen. Nynke kent al 2 sint maartenliederen uit het hoofd, en Rens doet ook al aardig mee, getuige deze video (op speciaal verzoek van opa en oma).

Over 2 maanden wordt Nynke al weer drie (volgende week ben ik jarig!). Wat gaat het toch hard, voor je het weet zitten ze op school!

Ook Rens is inmiddels al lang geen baby meer, maar een forse peuter die eet als een slootgraver en ook al met zijn eigen karretje door de winkel gaat. Waar Nynke meestal koekjes gaat halen is Rens terug te vinden op de afdeling hagelslag. De laatste keer had ie voor ik er erg in had al een pak hagelslag (prima, dat was de opdracht) en 3 potten pasta ingeladen (een 10 voor initiatief…)!

En beide kinderen kunnen, met wat aanmoediging, ondertussen ook met mes en “vlok” (Rens) eten…

Het blijft genieten op het moment met de taalontwikkeling van de kinderen. Een paar anekdotes:

-Heit is met Nynke en Rens naar de bakker. De kinderen treuzelen nog al, dus op een gegeven moment loopt heit door. Nynke gaat meteen mee, Rens volgt op een meter of 30 afstand. Als we te ver weg dreigen te raken roept ie: “ wacht op mij!” (das heel knap als je voor de rest vooral nog in termen van “Rensj ook” praat.’

-Rens zit op de grond in de gang te huilen. Nynke komt er aan lopen: “ Ach Rensie, kom maar, ik doe er een tút op. Ben je gevallen?”

-Nynke pakt iets waarvan ze weet dat het eigenlijk niet mag. “ Ik doe heel voorzichtig hoor mama! Echt waar! Nynke is al heel groot!”

-Ik heb laatst Nynke de smaak van brea mei tsiis (roggebrood met kaas) leren waarderen. Dat wilde ze nog wel een keer, dus vroeg ze bij Mirjam om “ fladebrood”. Het kostte even wat tijd om de logica daarachter te ontdekken….

-Nynke en Rens moeten van mij de rommel even opruimen, en doen dat ook heel lief. Nynke is klaar en zegt parmantig “ zo, dat is ook weer gepiept!”.

Gedenkwaardige uitspraken

Rens (Rensssssj) blijft lekker bezig met het ontdekken van taal en het napraten van zijn zus. Als Nynke keurig gevraagd heeft of ze iets (ranja, koekje, naar buiten, televisie kijken, vul maar in) mag kun je er donder op zeggen dat binnen 3 seconden meneer ook aanwezig is met de mededeling "rensssssj ook <willekeurig van toepassing zijnd werkwoord of zelfstandig naamwoord>". In de serie samentrekkingen (dankeblieft) dit keer: hoe vraag je om meer? Je zou kunnen kiezen voor "mag ik nog wat?", of natuurlijk gewoon roepen om "meer!". Rens lost het op door consequent om "meer wat" te vragen....

Nynke is de laatste tijd helemaal verslaafd aan zingen. Alleen die teksten onthouden das soms nog wat lastig, zeker als je je er nog niet zo goed een voorstelling van kunt maken. Wij liggen regelmatig dubbel van het lachen als we horen zingen over " zagen zagen wiebel wiebel wagen" of " piep zei de gans in het voorhuis". Dat laatste overigens geheel bewust, ze weet blijkbaar meer over wat er in dat voorhuis gaande is dan wij, want als we zingen over piep zei de muis worden we gecorrigeerd. " nee, Nynke zingt gans".
Nieuwe liedjes leren lukt ook prima, maar gaat nog beter met de juiste motivatie. Waar ze de Sint Maarten liedjes eerst maar lauw ontving, zong ze ze binnen no time mee toen duidelijk was wat daar tegenover zou staan op 11 november.....

Verstuurd vanaf mijn iPhone

Aqua Zoo

Net terug van vakantie vond Mirjam het hoog tijd om iets leuks met de kinderen te gaan doen... Op naar de aqua zoo in leeuwarden dus, samen met Ingrid en de kinderen. Of de kinderen er wat van meegekregen hebben weet ik niet, maar de dames zelf hebben het ongetwijfeld erg leuk gehad :-) 3 van de 4 kinderen werd nog wel bereid gevonden even te poseren:

Ingrid heeft inmiddels al veel uitgebreider verslag gedaan van dit evenement, dus meer foto´s op de site van Barry en Ingrid!

Vakantie (vervolg)

Zo, de vakantiespullen zijn aan de kant, de caravan gewassen en weer terugbezorgd, tijd om het vakantieverslag te schrijven! Waar waren we ook alweer gebleven? Oh ja, in Mesingen aan de Moezel, op de family camping. Een erg mooie omgeving, redelijk weer beetje zon, veel bewolking, dagje regen). Qua family was het vooral het seizoen van de opa´s en oma´s die natuurlijk allemaal met vertedering naar die lieve kleine schatten van ons keken... Helaas weinig leeftijdsgenootjes om mee te spelen, en de speeltuin was wat te ver weg voor de kinderen om alleen heen te gaan, dus moesten ze zich vermaken rond de tent. Met het aangeschafte zwembadje en de vakantiekadootjes (een tekenbord voor Nynke, een vrachtauto met 2 trekkers voor Rens) ging dat prima. Uiteraard kon een bezoek aan Cochem en het bijbehorende indrukwekkende kasteel niet uitblijven.

De dag dat het regende zijn we naar het zwembad van Cochem geweest. Niet heel groot, wel met veel attracties voor de kinderen. En aangezien zowel Nynke als Rens dol zijn op water, was dat dolle pret. Zeker omdat Nynke bandjes om had en dus alleen van de glijbanen kon. Uiteraard moest dat steeds gekker, tot aan alleen van de grote, steile familieglijbaan aan toe!

Na een week zijn we op zoek gegaan naar beter weer, en uiteindelijk aan de Kirnbergsee beland, vlak bij Braunlingen en DonauEschingen, en niet ver van de Bodensee. Italie hebben we dus niet gehaald, maar dat lag niet alleen aan het feit dat we met caravan langzamer vooruit kwamen. We hebben gemerkt dat trekken ook betekent dat je niet om 04.00 smorgens vertrekt, maar dat het meestal een uur of half 10 is, en dan kom je niet verder dan een uur of 6 rijden per dag, zeker met 2 kleine kinderen aan boord die zo af en toe even een rondje rond de caravan moeten rennen.

Het toeristengedeelte van de camping had geen vaste plaatsen maar een Suchen Sie einfach ein platz-beleid. Met als gevolg dat heitie de caravan vakkundig tot aan het water manouvreerde, en we een week lang letterlijk aan het water gestaan hebben. Perfect! De kinderen scharrelden de hele dag wat rond het strand, terwijl ik als badmeester gewoon van voor de tent een oogje in het zeil kon houden!

We zijn ook nog een dagje naar een "Erlebnispark" in de omgeving geweest. We konden er op de fiets heen, maar moesten daarvoor wel over allerlei bospaden. Erg mooi, dat Schwarzwald! Kan ook vervelend zijn overigens, al die heuvels, want toen ik ´s avonds een rondje rond het meer wilde (2,5 kilometer) maar een stukje om wilde fietsen omdat ik anders tegen een trap op moest, kwam ik op een downhillpad uit dat uiteindelijk 3 km lang was... Tja, die drie kilometer moest ik daarna ook weer omhoog op mijn robuuste stadsfiets met 2 kinderen er op....

Het Erlebnispark was een beetje vergane glorie, maar wel erg leuk voor de kinderen. Veel speeltoestellen, wat dieren, en een rodelbaan. Helaas voor vanaf 4 jaar. Heb Nynke zelden zo sip zien kijken als toen bleek dat ze niet met me mee mocht van die strenge meneer bij de ingang.

Inspannend was het in ieder geval wel, want Rens viel op de terugweg spontaan in slaap....

Uiteraard gingen Nynke en Rens op vakantietijd (21.00) naar bed, en werd er overdag niet echt geslapen, waardoor ze ´s ochtends iets later wakker waren dan normaal. Soms was het zelfs 08.15! hmmmm, uitslapen.... In slaap komen was vaak wat lastig met al die indrukken, maar als ze eenmaal sliepen kon je een kanon afschieten. De omgeving staat dan ook bekend om zijn gezonde (berg)lucht :-)

En gezonde berglucht maakt hongerig. Vooral Rens heeft als een slootgraver zitten eten de hele vakantie! Blijkbaar was het nodig voor zijn ontwikkeling , want daar heeft ie weer wat sprongen gemaakt. Hij kletst je de oren van het hoofd, ondertussen met zinnen van 2 of 3 woorden, en heeft zichzelf ("Rensj") ontdekt! Nynke heeft zich vooral qua taalvaardigheid ontwikkeld, en kan daarnaast steeds beter zelf spelen, omdat ze ook haar fantasie nu gebruikt. Er zijn heel wat "appeltaarten" gebakken!

Mirjam is ooit met haar ouders naar Schaffhausen geweest, de watervallen in de Rijn bekijken. Dat heeft zoveel indruk gemaakt dat ze er graag nog een keer naar toe wilde. Nu waren we relatief in de buurt (het was maar 70 kilometer), dus we hebben een tripje naar Zwitserland gemaakt. Best leuk om te zien, maar wel erg toeristisch!

Onderweg naar Zwitserland kwamen we langs de "Wutachslucht", een door de rivier uitgesleten diepe, smalle vallei waar je mooi kon wandelen. Daar zijn we de volgende dag heen geweest. Een erg interessant gebied afgaande op de informatie die bij de parkeerplaats hing, maar nog een beetje een brug te ver voor Nynke en Rens, want een rondje van 10 kilometer lopen zit er nog niet in, en het terrein was wat te onherbergzaam voor de buggy. Toch een klein stukje gelopen, maar het viel wat tegen, want na een hele steile klim tegen de helling op was het eigenlijk gewoon een bospad langs een afgrond. Maar ach, voor de kinderen is het al gauw spannend als je vertelt dat echte wandelaars altijd een stok hebben....

Na een kilometer of 2 maar omgedraaid, en met de kinderen op de nek ging het een stuk sneller! Na nog een prima maaltijd in een afgelegen restaurant was het tijd om weer huiswaarts te keren. Met nog een overnachting onderweg hadden we ruim de tijd om zondag op tijd op de panoramahoeve in bennekom te zijn voor de verjaardag van Pake Cees. Totdat, 15 kilometer voor de grens bij Arnhem, de band van de caravan het voor gezien hield. Bij gebrek aan het juiste gereedschap (nogal grote wielmoeren op de caravan, de slinger voor de pootjes paste precies, maar leverde niet genoeg moment) heeft de ADAC ons uiteindelijk geholpen met het wisselen van het wiel. Toch weer 2 uur verder, waardoor we precies op tijd waren om iets te laat te zijn in Bennekom. Na een geslaagde middag ´s avonds het laatste stukje naar huis gereden, met 2 gesloopte kinderen achterin.

Al met al een prima vakantie, waarbij het op pad zijn met een caravan me veel beter bevallen is dan ik van te voren gedacht had.

Familiedag en verjaardag Cees

Het einde van de vakantie werd gemarkeerd door een familie-bijeenkomst op de panoramahoeve (waar anders?) ter ere van de verjaardag van pake Cees. Erg gezellig, en de speeltuin is zoals altijd een groot succes onder kinderen! Zeker als oom Erik en tante Marlies meegaan om te duwen, te tillen en te draven....

Inmiddels staan de foto´s van de familiedag in Elst ook op het internet, en zijn hier te bekijken. Erg mooie foto´s die een zeer geslaagde dag goed weergeven!

Aan de Moezel

Inmiddels aan de Moezel beland. Expres niet op de camping gaan staan die door de ANWB werd gekenmerkt als "vooral bezocht door Nederlanders", maar de family camping opgezocht. Blijkt dat er toch best veel landgenoten staan. Lijkt wel een beetje op Friesland in de zomer, maar dan andersom. Toch een leuke plaats en een erg mooie omgeving. Uitzicht op de Moezel, en gistermorgen en eergister prima weer. Gister beetje regen, vandaag bewolkt maar droog. Al met al prima vakantie tot nu toe!

En vacance

Onverwacht met de caravan van Kees & Lucie op pad. Eerst maar eens bij
Elst vanwege familiedag morgen, daarna het mooie weer achterna!

Dankeblieft!

Weer eens ff testje met de iPhone. Scheelt weer aanloggen. Maar daar
ging het niet om. We hebben net pannekoeken gegeten, en je ziet hier
Rens uit een gewone beker drinken. Kleine jongetjes worden snel
groot.... Vooral taalontwikkeling gaat de laatste weken snel, want hij
praat gewoon in alles zijn grote zus na. We liggen zo af en toe slap
van het lachen. Een paar leuke: Rens komt naast je staan nieuwsgierg
te zijn, en vraagt oprecht belangstellend: "doe jij??"
Ook leuk is Rens zijn oplossing voor het probleem van wanneer je nu
alsjeblieft en wanneer je dankjewel moet zeggen. Rens zegt gewoon
altijd "dankeblieft" :-)

Groot nieuws uit De Pein!

Letterlijk groot nieuws: Vandaag 9 pond zwaar ter wereld gekomen LUC! Broertje van Imke en zoon van Barry en Ingrid. Rens is door het dolle heen met eindelijk een neefje om mee te spelen, en wij natuurlijk ook met deze familie-uitbreiding. Barry en Ingrid, van Harte!

jeugdige bestuurder belandt in sloot

van onze verslaggever
- Harich - In Harich is afgelopen maandag een meisje van 2 met haar fiets in de sloot beland. Ze was naar eigen zeggen onderweg naar de Speeltuin met haar broertje en met heitie. Door nog onbekende oorzaak vergat ze te remmen bij het afrijden van een verkeersdrempel, en kreeg daardoor zoveel vaart dat ze in de aflopende berm terechtkwam en doorreed een droge sloot in. Ze werd gered door haar vader, die verklaarde niet hard genoeg meer te hebben kunnen lopen om haar tegen te houden, te meer daar hij eerst het 1-jarige broertje van het meisje met zijn driewieler op de stoep moest parkeren. De door hem geroepen aanwijzingen tot sturen en remmen werden (zoals zoveel aanwijzingen aan het adres van het betreffende meisje) niet opgevolgd, waardoor een ongeluk onvermijdelijk was. Het meisje hield aan de landing in de sloot niets over, de vader moest het avontuur bekopen met een aantal doornsteken en de nodige brandplekken als gevolg van contact met "brandweernetels". Het meisje is na het ongeval gewoon verder gefietst, maar verklaarde wel in het vervolg "heel voorzichtig" te zullen doen.